دوشنبه، بهمن ۰۹، ۱۳۸۵

قدر شناسی


نمیدونم که چرا ما ادامها اینقدر نسبت به الطاف خدا نا شکر و نا سپاسگزاریم. خیلی‌ وقتها از اون چیزهایی‌ که داریم قدر شناسی‌ نمی‌کنیم و در عوض دنبال چیزهایی‌ هستیم که نداریم. خدا رو شکر که توقعاتمون هم که تمومی‌ ندارند. نمیدونم که چمونه اما هر چی‌ که هست هممون یه جورایی‌ ناشکریم. خدایا همهٔ مارو به خاطره ندونستن قدر چیزهایی‌ که بهمون دادی ببخش و اون چیزهای خوبی‌ رو که بهمون دادی به خاطر قدر نشناسیمون ازمون نگیر بلکه بهمون یاد بده که قدر شناس و سپاسگزار نعمتهات باشیم وبتونیم قدر نعمتهات رو بهتر بدونیم و تو هم در عوض بیشتر و بهتر نعمتهات رو در اختیارمون قرار بده.امین


3 Comments:

Anonymous ناشناس said...

maysam jan, etefaghi oomadam be webloget va didam tazeh update kardi. :) matlabet ghashang bood. bebakhshid man dargire tez hastam in chand rooze va bedoon ke to ro yadam narafteh.
:) shad va salamat bashi.
Kambiz

۸:۴۴ ب.ظ.  
Anonymous ناشناس said...

selaaam ka chetori?khobi?oza ahval.;-).chetri raees.khobi?are dige zendegi ine.ama khob ma hamishe donbal ambition khodemonim.vali nabayad ino ba nashokr bodan eshtebah begirim;-)ta bad.ya hagh
Misagh

۳:۳۲ ق.ظ.  
Anonymous ناشناس said...

سلام
خوشحالم که حوصله نوشتن پیدا کردین.
متاسفانه حقیقت داره حداقل راجع به من که اینطوریه.خصلت بدیه که آدم همیشه دنبال نداشته هاشه و بخاطر داشته هاش هیچ وقت شاکر نیست.شاید کمترینش از دید خیلی هامون همین سلامتی باشه که تا هست اصلا درکش نمی کنیم اما همپین که یک کوچولو ناخوش احوال میشیم مثل الان من تازه میفهمیم که وای چی داشتیم و قدر ندونستیم و شاکرش نبودیم.
شاد باشی

۵:۱۸ ق.ظ.  

ارسال یک نظر

<< Home